خدا نکند براي دنياي ديگران براي خودمان جهنم بخريم
متاسفانه برخوردهاي از روي کينه و تشفي خاطر و احساسات و هيجانات و بدون در نظر گرفتن عواقب آنها به صورت فراوان از طرف خود نامزدهاي رياست جمهوري و به طريق اولي حاميانشان پيگيري مي شود. در حالي که تندترين انتقادات را مي توان در قالب زيبا و همراه با نرمش بيان کرد. اتفاقا چنين انتقاداتي حتي به ضرر ظاهري ماست و همانطور که عرض کردم تنها نتيجه آن دفع ديگران و تنها فايده آن احساس خوشايند زودگذر است!
يادمان نرود که ما پيرو قرآني هستيم که به حضرت موسي عليه السلام مي فرمايد وقتي به مصاف فرعوني که طغيان کرده است مي روي با او با نرمي سخن بگو؛ شايد به خود آيد يا (حداقل) بترسد! 1
يعني؛ فرعوني که قرآن تصريح مي فرمايد که طغيان کرده است با نرمش؛ خدا براي او اميد هدايت را مطرح مي فرمايد!
چگونه است که ما براي کساني که اختلافات کمتري با ما دارند يا حداکثر خطاهايي مرتکب شده اند از لحن تند و خشن استفاده مي کنيم؟ آيا نبايد در نيت خود شک کنيم که خداي نکرده بنده نفس نشده باشيم!؟
البته خشونت هم در جاي خود لازم و ضروري است ولي مسلما در اکثر قريب به اتفاق موارد با نرمش و آرامش مي توان تندترين انتقادات را هم وارد کرد.
به عنوان نمونه ما اگر در نکات مربوط به امر به معروف و نهي از منکر به اهميت و ارزش و قدرت نفوذ و تأثير تحقير گناه و خطا و عقيده فاسد و غلط و پرهيز از تحقير گناهکار و خطاکار و ... و تکريم او پي ببريم (قبلا با عنوان نکاتي درباره امر به معروف و نهي از منکر توضيح داده شده است) قطعا راه پر اثرتر را انتخاب خواهيم کرد.
يادمان نرود که با تابع امامي هستيم که فرمود بهترين برادران من کسي است که عيوب مرا به من هديه دهد! 2
يعني وظيفه ما دو چيز است:
هم نسبت به عيوب ديگران بي تفاوت نباشيم و تذکر دهيم.
هم طوري تذکر دهيم که در قالب زيبا و مانند هديه باشد!
ما هر قدر خيرخواهي را در نفس و روح و وجودمان راسخ و ثابت کنيم درک اين معاني عميق برايمان ساده به همان نسبت برايمان راحتتر و ماندگارتر خواهد بود. چرا که به عنوان نمونه آيا اگر کسي که خيلي برايمان عزيز است و بسيار دوستش داريم خطايي کند (مثلا معتاد شود) چطور به او تذکر مي دهيم؟ مسلما اينطور نيست که از تذکر دادن منصرف شويم. چون دوستش داريم و نمي خواهيم که خطايي را انجام دهد که دنيا و آخرت او را تباه مي کند. همچنين موقع تذکر دادن مراعات لحن و شيوه بيانمان را خواهيم کرد و نيز عمل زشت او را تحقير خواهيم کرد (چون حقيقتا حقير است و ما بايد حقير بودن کارش را به او متذکر شويم) و خود را تحقير نخواهيم کرد.
در پايان همه از خدا بخواهيم که هر چه زودتر صاحب کار را برساند که با آمدن او تمام مشکلات دنيوي و اخروي و مادي و معنوي در سطح جامعه حل خواهد شد.
و السلام علي من اتبع الهدي
1. آيه هاي 43 و 44 از سوره مبارکه طه
اذْهَبَا إِلىَ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَى(43)
فَقُولَا لَهُ قَوْلًا لَّيِّنًا لَّعَلَّهُ يَتَذَكَّرُ أَوْ يخَْشىَ(44)
از نرم افزار جامع التفاسير 3 مرکز تحقيقات کامپيوتري علوم اسلامي (نور)
2. أَحَبُّ إِخْوَانِي إِلَيَّ مَنْ أَهْدَى عُيُوبِي إِلَي
بحار الانوار؛ جلد 71؛ صفحه 282
از نرم افزار جامع الاحاديث 3/5 مرکز تحقيقات کامپيوتري علوم اسلامي (نور)